Training “Delen is helen”

Hoe organiseer ik groepsgesprekken voor jongeren na een impactvolle gebeurtenis in de vriendengroep, zoals zelfdoding, een ernstig ongeluk of een zedenzaak.

Het verlies van een vriend of een ernstige situatie waarin een vriend verkeert heeft een dusdanige impact dat een jongere het zijn leven lang mee kan dragen.

Volwassenen geven met regelmaat aan niet goed te weten hoe ze een jongere met verdriet kunnen bereiken.

“Ik heb mijn dochter aangeboden om met me te praten, maar dat wil ze niet”

Jongeren beschouwen hun verdriet vaak als ondergeschikt aan dat van anderen.

“Voor zijn familie is het pas erg, ik ben maar een vriend”

School, maatschappelijk werk of ouders worstelen dus wel eens met de vraag: hoe bereik ik een puber of een jongvolwassene wanneer er sprake is van groot verdriet?

Deze training is bedoeld voor iedereen die werkt met jongeren en wel eens de situatie meemaakt dat een ernstig voorval zich voordoet. In deze training leer je hoe je in groepsverband met jongeren in gesprek kunt gaan. Wanneer zet je het in? Hoe pak je dat aan? Wat biedt het aan voordelen om de jongeren als groep te benaderen?

Mijn missie is dat geen enkele jongere eenzaam en radeloos mag lijden.

Als het plotsklaps helemaal mis gaat, hebben de jongeren die dit te verwerken krijgen extra hulp nodig.

Vaak hoorde ik nabestaanden gevoelens van schuld of schaamte uitspreken, rondom bijvoorbeeld een zelfdoding. Jongeren die een vriend verliezen door een ongeluk of zelfdoding vinden het erg moeilijk om daarover te praten.

“Mijn vriendin kwam met het verhaal naar buiten dat ze jarenlang is misbruikt door haar stiefvader. Ik heb dat nooit geweten, wat ben ik toch een slechte vriendin”

Jongeren kunnen na een impactvolle situatie met allerlei problemen kampen zoals bijvoorbeeld schuldgevoelens en schaamte rondom het incident, (leer)problemen op school, verlies van energie, slaapproblemen, sociaal terugtrekken, toegenomen middelengebruik en andere gezondheidsklachten. Irene Kersten krijgt diverse problematiek op tafel in haar rondetafelgesprekken met jongeren die een schokkend verlies meemaakten:

Opmerkelijk in een groep was dat de broer van een van de aanwezige vrienden het jaar ervoor ook een zelfdoding van een minderjarige vriend had meegemaakt. Na die suïcide werden de vrienden niet opgevangen. Er ontstond overmatig drank- en drugsgebruik onder deze jongeren, vernielingen in het dorp, allemaal uit opgekropte onmacht en frustratie”

Wat biedt de training?


De training biedt handvaten hoe groepen jongeren te begeleiden die te maken hebben met een impactvolle situatie van een vriend.
Een landingsplek voor verdriet: Samen het verdriet delen in plaats van alleen op hun kamer. En daarbij krijgen ze informatie die hen helpt inzichten te verkrijgen op verdriet.

De inhoud van de training

De training is opgebouwd uit een online training, die je zelf thuis kan volgen, en een gedeelte waarin we, zo fysiek mogelijk, bij elkaar komen in een groep of eventueel 1-op-1. Deze meeting is het belangrijkste deel van het traject. Hier komen we samen, en staan we stil bij waar jij tegen aanloopt, waar jij behoefte aan hebt.

Deze kan bestaan uit de volgende lessen:

– Help een crisis!

– De “peergroup”

– De methodiek in stappen

– Rouwverwerking bij jongeren

– De opbouw van het gesprek

– Waar kun je tegenaan lopen?

– Is er nazorg nodig?

– En hoe is het nu met jou?

Deels gaat het over kennis rondom verlies & rouw. Daarnaast biedt het ook hele concrete handvaten voor het begeleiden van groepen jongeren die te maken hebben met een impactvolle situatie.

Op basis van de behoefte wordt er vooraf een pakket samengesteld, waarbij gekeken wordt naar welke online lessen passen, hoeveel meetings er wenselijk zijn, en of er wellicht ook individuele coaching nodig is.

Een online vragenuur voor iedereen die in zijn organisatie met impactvolle situaties te maken krijgt, behoort ook tot de mogelijkheden.

Dit is wat andere deelnemers over de groepsgesprekken zeggen:

Ik vind het zo fijn dat we samen over het verlies van Sofie hebben gesproken. Ik dacht dat ik de enige was die nog zo verdrietig was. Fijn om te weten dat anderen haar ook zo missen. Nu praten we er samen weer over

“Ik vond het helemaal niet nodig om psychologische hulp te krijgen. Tijdens de avond van het groepsgesprek bleek dat toch wel een goed idee. Nu ik die mevrouw al een keer gezien had wil ik wel graag een gesprek met haar”

Wil je meer informatie?

Je kunt me mailen of bellen. Graag kijk ik met jou of je organisatie mee hoe ik jullie het beste kan begeleiden bij de momenten die vaak lastig zijn, maar waarin je als hulpverlener wel het verschil kunt maken.

Irene Kersten